1- گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ـ ایران و دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی گرایش تاریخ و تمدن اسلامی دانشگاه معارف اسلامی ، n_zebrjadi@yahoo.com 2- پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
چکیده: (4171 مشاهده)
بعد از یک دوره بیمهری نسبت به شیعیان در طول حکومت سه پادشاه اول سلجوقی(طغرل بیک ،آلب ارسلان و ملکشاه) بویژه از اواسط قدرتگیری ملکشاه شاهد قدرتیابی تدریجی شیعیان امامی در دستگاه حکومتی میباشیم. در این مقاله زمینههای موثر در فرآیند تقویت تعامل جامعه شیعی با حکومت و مشارکت در حوزه قدرت سیاسی و تصدی امور حکمرانی دردوره سلجوقیان مورد بررسی قرار میگیرد. سوال اصلی چنین مطرح است که با وجود سیاست دینی سلجوقیان که جانبداری از مذهب اهل سنت بود چرا و چگونه شیعیان متمایل به همکاری با حکمرانان سلجوقی شده و در واقع این امر را قابل قبول یافتند. بر اساس دادههای موجود این فرض مطرح میشود که شیعیان برای حفظ جایگاه خود در جامعه و با توجه به اصول و مبانی پس از دوران غیبت که در احکام و اندیشههای آنان موجود بود به همکاری وکسب مناصب تراز اولی همچون دیوانی (وزارت) تمایل یافتند.
Zebarjadi N, Yousefi Far S. The Presence of the Shiites in the Official-Political Positions during the Seljuqs Dynasty. - 2018; 8 (29) :23-46 URL: http://tarikh.maaref.ac.ir/article-1-493-fa.html
زبرجدی نیره، یوسفیفر شهرام. حضور شیعیان در مناصب سیاسی ـ اداری سلجوقیان. تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی. 1396; 8 (29) :23-46